سه شنبه - 2018 نوامبر 13 - 5 ربيع الاول 1440 - 22 آبان 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 237322
تاریخ انتشار : 28 فروردین 1397 4:2
تعداد بازدید : 120

مجتمع آموزش علوم اسلامی کوثر

برگزاری هجدمین جلسه سلسله مباحث گفتمانی اخلاق در نهج البلاغه با حضور مدیر کل تبلیغات اسلامی استان تهران

نوزدهمین جلسه سلسله مباحث گفتمانی اخلاق در نهج البلاغه با حضور حجت الاسلام نوری زاده مدیر کل تبلیغات اسلامی استان تهران سه شنبه 28 فروردین ماه جاری در مجتمع آموزش علوم اسلامی کوثر برگزار شد.
 IMG_5111111111111644.jpg

به گزارش روابط عمومي مجتمع آموزش علوم اسلامي كوثر ، نوزدهمین جلسه سلسله مباحث گفتمانی اخلاق در نهج البلاغه با حضور حجت الاسلام نوری زاده مدیر کل تبلیغات اسلامی استان تهران سه شنبه 28 فروردین ماه جاری در مجتمع آموزش علوم اسلامی کوثر برگزار شد.

حجت الاسلام نوری زاده، ضمن عرض تبريك به مناسبت اعياد شعبانيه با اشاره به ادامه مباحث نامه 31 نهج البلاغه امیر المومنین( علیه السلام) گفت: امام علی علیه السلام در این خطبه به این نکته اشاره دارد که « بدترین مردم کسی است که دینش را به دنیای دیگران بفروشد»؛ و در ادامه  از نشانه های عقل انسان این است که قبل از آنکه سخن بگوید، می اندیشد. اما انسان جاهل ابتدا سخن می گوید و بعد در مورد آن می اندیشد. از عقلانیت انسان، آن است كه حتي از همه دانسته هایش نیز سخن نمی گوید، به این دلیل که هر چیزی گفتنی نیست، پس در مواردی که انگیزه قابل اهمیتی وجود ندارد، بهتر است انسان وارد گفتگو نشود.


وی، خاطر نشان کرد: پیامبر اکرم ( صلی الله علیه و آله ) اوصافی برای عاقل ذکر کرده اند که یکی از آنها اندیشیدن قبل از سخن گفتن است.


نوری زاده، با اشاره به سخن امیر المومنین( علیه السلام) که:  چه بسیار سخنورانی که به خاطر سخن هایی که در مورد دیگران به صورت ناروا می گویند، خودشان را در عذاب فرو می برند تصریح کرد: بنابراین کسی که به خدا و آخرت ایمان دارد یا باید در راه خدا سخن بگوید یا باید سکوت کند.


مدیر کل تبلیغات اسلامی استان تهران، با اشاره به انواع سکوت گفت: دو نوع سکوت داریم: سکوت مطلق: صرف حرف نزدن، صمت: سکوت توام با فکر کردن؛ علما تا 150 گناه برای زبان شمرده اند، که همین سکوت باعث می شود حداقل از این گناهان در امان بمانیم ؛ زبان تنها عضوی است که در هر جایی می تواند گناه کند، چه در محیط شلوغ و چه در خلوت، زبان با جرم کوچکش، گناهان بسیار بزرگی انجام می د هد.


وی، در ادامه نامه 31 نهج البلاغه اینگونه بیان کرد که: از رفتن در راهی که ترس گمراهی در آن وجود دارد، خودداری کن زیرا خویشتن داری از پرت شدن در ضلالت و پرتگاههای دوزخ بهتر است. وعقل به انسان داده شده است که در هر حرکت، عمل و سخنی بیندیشد تا کورکورانه عمل نکند؛ به نظر می رسد منظور  امیر المومنین( علیه السلام)،  از " امساک کردن " در این نامه، توقف در شبهات است چرا که راههای طولانی و سخت بهتر از حرکت در بیراهه هاست. و تقوای الهی هم چیزی جز توقف در اموری که انسان را به هلاکت می اندازد و شبهات، نیست؛ می گویند ورع یک درجه از تقوا بالاتر است زیرا تقوا، گناه نکردن و حفظ نفس از هر چیزی است که خدا را به خشم می آورد اما ورع، یعنی حتی به شبهات هم نزدیک نشویم.


حجت الاسلام نوری زاده ، با تبیین اهمیت معرفت و لزوم شناخت آن اظهار داشت: برای کسب معرفت چند چیز لازم است: 1- معارف قرآن 2- احادیث اهل بیت ( علیهم السلام ) 3- کتابهای علما 4- رجوع به اهل علم، امیر المومنین( علیه السلام) در ادامه نامه می فرمایند: به نیکی ها امر کن تا از اهل نیکی باشی و با دست وزبان، بدی را رها کن و بکوش تا از بدکاران دور باشی و سرزنش ملامت کنندگان تو را از راه خدا باز ندارد و در هر شرایطی از حق، رویگردان نباش.


ایشان ، یکی از واجبات مهم و محوری را  امر به معروف و نهی از منکر دانست و تصریح کرد: کسی که آن را ترک کند مانند مرده ای است میان زندگان ؛ امر به معروف و نهی از منکر، واجبی است که سایر واجبات، در سایه آن اقامه می شود و راه ها بواسطه آن، امن می شود و کسب و کارها بواسطه آن، حلال می گردد.


وی، با اشاره به معنای امر به معروف و نهی از منکر  یعنی جامعه ای را به کار نیکی امر کردن و از کار بدی، پرهیز دادن؛ شرایط انجام آن را اینگونه بیان کرد: باید در درجه اول، آگاهی و شناخت نسبت به معروف ها و منکر ها داشته باشیم، باید احتمال تاثیر بدهیم حتی احتمال تاثیر یک درصد هم کافی است برای امر به معروف و نهی از منکر نمودن، نکته بسیار مهم این است که باید روانشناسی خوبی هم داشته باشیم .


مدیر کل تبلیغات اسلامی در پایان به سخن امیر المومنین( علیه السلام)اشاره کرد و افزود: به تحقیق هلاک می شود انسانی که حکیمی نداشته باشد که او را ارشاد کند. در بحث امر به معروف و نهی از منکر هم باید حکیم و یا روان شناس خوبی بود تا درد، دارو و راه درمان را دانست و به اندازه و به موقع بکار برد. در امربه معروف و نهی از منکر، قصدمان ضایع کردن شخص، ویا خوب جلوه دادن خود و بد جلوه دادن دیگران نباشد، حتی گاهی نیاز به صراحت بیان هم نمی باشد و با شیوه های مختلف و یا با شوخی و مزاح ، باید امر به معروف و نهی از منکر نمود.